آرلی پتریکس

[سنا]

آرلی پتریکس

طبقه بندی علمی :

سلسله : حیوانات

شاخه : کردیتا

رده : اوه

راسته : آرکی پتریگیزم

تیره : آرکی پتریگاید

جنس : آرکی پتریکس



رده بندی :

الف ) سنگ چاپ توسط : مییر 1861

آرکی پتریکس گاهی اوقات به آن ارووگل که یک واژه آلمانی است اطلاق می شود این پرنده به عنوان اولین و ابتدایی ترین پرنده شناخته شده است و حدود 15 الی 155 میلیون سال پیش در دوران ژوراسیک پیشین در حوالی آلمان امروزی زندگی می کرد . آرکی پتریکس با شباهتهایی که در اندازه و شکل با کلاغ های زاغی اروپا دارد ، رشد طولی آن به میزان 5/0 متر بود . این پرنده علی رغم داشتن اندازه کوچک ، بالهای پهن و قدرت پرواز با دایناسورهای کوچک از وع تروپر وجه مشترک بیشتری داشت تا پرندگان امروزی بویژه در خصوصیات زیر بادینونیک سورها شباهت دارد :

1- آرواره با دندان های تیز 2- پنجه ای سه انگشتی 3- یک دم دراز استخوانی 4- پنبه ای با قابلیت انعطاف 5- بال ها و خصوصیات مختلف استخوان بندی

آرکئوپتریس ها اولین و متحمل ترین حلقه ی واسط بین دایناسورها و پرندگان است .

اولین نمونه کامل این پرنده در سال 1862 . م کشف شد .



توصیف :

آرکئوپتریسی ها قدیمی ترین پرنده ای است که در منطقه ی از چین در دوره ی ژوراسیک در حدود 150-155 میلیون سال پیش زیسته است .

آرکئوپتریس ها در واقع در اندازه ی یک پرنده ی متوسط امروزی بوده است همچنین در مقایسه با اندام های بدنش دم درازی داشته است به طورکلی آرکئوپتریکس طول قدی به ارتفاع cm 50 داشته است .

بر خلاف پرنده های امروزی ارکئوپتریس ها دارای دندان های کوچک ، همچنین دم استخوانی باند بوده اند احتمالاً این پرنده اولین پرنده ی تغییر یافته از یک خشکی زی به یک پرنده است .

آرکئوپتریس بعضی از خصوصیات مرغان ، نظیر جناغ ، پرهای پرواز ، بال و نوک را دارد همچنین بعضی از خصوصیات دایناسورهای نزدیک به خط استوا را نیز مانند قوزک پای قابل انعطاف و دراز شدن را دارد .

صفحاتی بین دندان هایش وجود دارد و دارای دمی بلند و ماهیچه ای که پوشیده شده است دارند .

لازم به ذکر است که آرکئوپتریس ها شباهت قابل توجهی به گونه ای از دایناسورها به نام دراماسوری( Dromacosorrida ) دارد .

اولین بقایای آرکی پتریکس در سال 1861 میلادی درست دو سال بعد زا انتشار نظریه چارلز داروین درباره منشأ حیات کشف شد . در حقیقت ، تحقیقات فراوان انجام شده بر دایناسورهای صحرایی گبی و چیز شاهدی است بر وجود ارتباط میان آرکی پتریکس ها و دایناسورهایی مانند انواع پردار چینی ، آرکی پتریکس ها به نژاد پرندگان امروزی نزدیکند .

با وجود این ممکن است این پرندگان بطور مستقیم از اجداد پرندگان امروزی نباشند و میزان اختلاف تکاملی موجود میان آنها هنوز نامعلوم است .



زیست شناسی سنگواره ها

پرو بال

نژاد آرک پتریکس ها به علت داشتن پرهای توسعه یافته که به آن ها قدرت پرواز می دهد . پرها به طور آشکار نامتقارن بوده و دارای پره هایی با نظم و آرایشی خاصی است که به بدن جانور استحکام می بخشد . از پر و بال بدن این جانوران اطلاعات مستند چندانی به دست نیامده است و فقط در مورد نمونه ی به جا مانده ی برلین ، تحقیقاتی صورت گرفت است ، بنابراین نمی توان با مطالعه یک مورد آن را به سایر آرکی پتریکس ها تعمیم داد و آن را تصدیق نمود به نظر می آید که برخی از پرها ساختاری هم تراز را تشکیل داده اند اما تا حدودی ریز شد و تحلیل یافته اند اما در قسمت دیگری این پرها محکم هستند و توانایی پرواز را به جانور می دهند .

در امتداد عقب بدن جانور مجموعه ای پر ، شبیه پرهای معمولی وجود دارد که در استحکام و تقارن داشتن به پرهای هم تراز بدن پرندگان امروزی شبیه ند . پرهایی که در نمونه برلین مورد مطالعه قرار گرفته اند ز نوع پرهای کرک مانند هستند با پرهای یافت شده در دایناسورهای سیناسور پتریمس تفاوت چندانی ندارد .

به نظرمی رسد که بیتشرین نمونه های آرکی پتریکس ، پس از مدتی از مدتی به پشت خوابیدن و انباشته شدن در دریا با رسوبات فاقد اکسیژن برخورد می کنند ، سر ، گردن و دم آن ها به تدریج رو به پایین خم می شود و در حین برخورد شدید با یکدیگر کم کم تحلیل می روند .

شکل کوتاه و خمیده بال ها باعث افزایش کشیدگی می شد در عین حال توانای پرواز آرکئوپتریس در میحط شلوغ مانند درختان و بیشه ها را بالا می برد که در میان درختان و بیشه ها پرواز می کنند دیده می شده است وجود بال های عقبی با پرهای نامتقارنی که از پاهای پرنده شروع شده اند به توانایی پرواز آرکئوپتریس افزوده است .

اولین مطالعه ی کامل درباره بال های عقبی به سویله ی کانلریچ در سال 2006 نشان می دهد که ساختار آن ها حداکثر 12 % از فضای خالی تشکیل شده اند که این مسئله می توانست سرعت حرکت آن را حداکثر تا 6 % و شعاع چرخش را حداکثرتا 12 کاهش دهد .

در سال 2004 دانشمند به این نتیجه رسیدند که مغز آرکئوپتریس بزرگتر از بیشتر دایناسورها بود که نشان می داد که این موجود دارای اندازه مغزی لازم برای پرواز کردن است . علاوه بر آن آناتومی تمام مغز با استفاده از اسکن بازسازی شد .این بازسازی نشان داد که نواحی مرتبط با بینایی حدود مغز را اشغال کرده اند دیگر مکان های توسعه یافته در گیرنده هماهنگی شنوایی و ماهیچه ها است .

ارکئوپتریکس می تواند روی زمین بدود . نظر بر این است که آرکنوپتریکس ها مانند کلاغ های امروزی می توانند لازنه خود را روی درخت و روی زمین درست کنند .

در سال 2002 نظریه ای مطرح شد که آکئوپتریکس ها از بال هایشان برای فرار از دست دشمنانشان یا بدست آوردن غذا به روش شکار ، استفاده می کرده اند .

دیرینه شناسی

تنوع در سنگ های آهکی solnhofon باعث شده بود که نمونه های از آرکئوپتریکس در ن ها پیدا شود و نشان دهنده ی یک محیط خشکی بوده است . تشکیل فسیل خیلی خوب آرکئوپتریکس نشان دهنده ی آن است که این جاندار درکنار میحط های مردابی یا دریاچه ای می زیسته ست که پسر از مرگ دربین رسوبات فراوان آن منطقه مدفون شده است .

گروهی از محققان اعتقاد دارند که آرکئوپتریکس جانوری درخت ز بوده است و گروهی اعتقاد دارند که ساختار بدنی او به گونه ای است که روی زمین و در میان علف زارها زندگی می کرده است . در طی سال ها ، ده ها فسیل آرکئوپتریکس و یک پر که ممکن است متعلق به او باشد پیدا شده است همه ی فسیل ها در سنگ های آهکی که قرن ها انباشته شده اند پیدا شده است .

کشف اولیه ، فقط یک پربود که در سال 1860 از زیرخاک درآورده شد ویک سال بعد توسط « کیریستن اریک هرس » توصیف شد و امروزه در موزه « فرناچرکند » در براین قراردارد . اما اینکه این پر متعلق به این گونه باشد یا گونه دیگر تاکنون کشف شده است و ناشناخته مانده است .

اغلب گونه های بعدی ، نمونه های خود را در این یاآن نقطه نشان داده اند . نمونه برلین به عنوان Archaeornix Siemensii و نمونه ایشتات به عنوان Jurapteryx Recurva و نمونه مونیخ به عنوان Archaeopteryx bavarica و نمونه سولن هافن ه عنوان Wellunhoferia Grandis شناخته شده اند

اخیراً مباحثاتی انجام گرفته است مبنی بر اینکه همه نمونه ها متعلق به یک گونه هستند. به هر حال تفاوتهای قابل ملاحظه ای بین نمونه ها وجود دارد .

به طورمشخص نمونه های مونیخ ، ایشتات ، سولن هافن و ترموپولیس با نمونه های لندن ، برلین ، و هارلم از لحاظ کوچکتر یا خیلی بزرگتر بودن ، از لحاظ تعداد قسمتهای متفاوت انگشتان از لحاظ باریکتر بودن پوزه ، از لحاظ مرتب بودن و رو به جلو بودن دندانها و از لحاظ وجود احتمالی استخوان جناغ تفاوت دارند . این تفاوت ها به اندازه یا بیشتر از تفاوت هایی است که امروز بین نمونه های مختلف و مسن تر رنده دیده می شود . به هر تقدیر ممکن ست این تفاوت ها با مسئله تفاوت سنی پرندگان زنده توضیح داده شوند .

ودر پایان شایان ذکر است که ویژگی اولین نمونه ی تشریح شده ی Archaeopteryx به خوبی با ویژگی های پروازی Archaeopteryx مطابقت نمی نماید . این مطمئناً ویژگی پروازی نمونه های معاصر است . اما اندازه و قسمت های آن نشان می دهد که ممکن است این ویژگی به نمونه های کوچکتر Theropad تعلق داشته باشد . از آن جایی که این ویژگی متعلق به نمونه نوع اصلی بوده ، موجب اغتشاش در نامگذاری نمونه ها گردید .



مترادف ها

از دو نام داده شده اولی نشان دهنده ی تشریح کننده اصلی نمونه می باشد و دومی مشخص کننده ی مولف یا شخصی است که نام ترکیبی توسط او بیان شده است . مطابق قاعده معمول نامگذاری جانور شناسی ، قرار دادن نام یک شخص در پرانیز نشان دهنده آن است که طبقه ی جانوری در اصل به صورت دیگری بوده است .







بحث ها

در ابتدا درسال 1985 یک گروه شامل فردهیل ستاره شناس و اسپنترنیز یکوان به یک سری از مطالب بوسیله کاغذهایی استناد کردند ادعای آن ها تسوط آلن جی چرح و دیگران از موزه ی تاریخ طبیعی رد شد بیشتر این اسناد مطالبی نامشخص از پروژه lithification بود برای مثال آنها پیشنهاد کردند که اساس تفاوت میان بافتها و پرها با یکدیگر در این است که اثرات در پرها بکار رفته است در لایه ی نازکی از سیمان بدون در نظر گرفتن پرهای آن ها که سبب تفاوت بین بافت آن ها می شوند . آن ها همچنین ادعا کردند که اعتقاد ندارند که ین بافت ها به صورت باریک و هموار کنار یکدیگر قرار گرفته باشند و یا اینکه نصف این باریکه شامل فسیل ها که به خوبی محافظت شده باشند .

آن ها همچنین ادعا کرده اند بودند که این فسیل که به اثرات آنها اشاره شده است به اندازه ی پر بودند که این هم درست نبوده است .

همچنین ادعا کردند که سایر نمونه ها در آن زمان بدون پر بودند « کلبرگ وایچستت » نمونه هایی بودند که دارای پرهای شخصی بودند . هر انگیزه هایی که داشتند آن ها برای استناد پیشنهاد کردند .

شخصی به نام ریچارد اوون Richard owen تصمیم گرفت اثبات فرضیه ای ( تئوری ) چارلز داروین charles Darwin را جلو برده و حمایت کند مشاهده های اوون بر عکس سیر تکاملی نسبت به داروین و فرضیه ی او جلوه داد دیگر چیزی که اوون می خواهد به عنوان یک دام برای داووین درست کند و امیدوار است که بعداً آن را پشتیبانی کند ، از فسیل ها در حالی که اوون می تواند به او اعتبار دهد با مدارک موجود ، اما این گونه نیست زیرا اوون خودش در یک برگ کاغذ جزئی در نمونه ی لندن نوشته است اما این عمل دقیقاً بر عکس است . شخصی به نام چاریچ ات آل charig etal به شاخه های پیشگاه موهای سرو پیشانی درون ورقه هایی که حرکت می کنند ، اشاره میکند . در میان دو سنگ اثرات فسیل و رشد ماده ی معدنی بالای ورقه ها اتفاق می افتد قبل از پی بردن و آماده کردن آن در حالی که اثباتی که قبلاً به وسیله ی آراسته شدن بود ، عمومیت داشت . شخصی به نام اسپترانت آل spetmer etal سپس به رویش دادن شاخه هایی که به طور طبیعی در میان لایه چسبیده ی لازم تکثیر شدند توجه کرد اما محاسبه حقیقی که شاخه های فرسوده و پر شده بودند ، غفلت کرد بنابراین قابل تکثیرشدن نبود و آن ها هم چنین نمایش دادن پیشگاه پیوسته ( چسبیده به هم پیشگهی که قبلاً مورد نظر داده شده بود ) آن را در نمونه ی لندن در میان آزمایش اسپک تورس کپی x-ray پیدا کرده ، چیزایی که در سنگ به هم چسبیده نبود بیشترین احتمال از وجود یک تکه ( قطعه ای از لاستیکی سیلیکونی ) در پشت آن به طرف چسب زمانی که کپک قارچی ( قارچی انگلی ) که مخصوص گیاهان است در نمونه به وجود آمده بود پیشنهاد آنان این بود که تاریخچه ای از ویژه های آن به وسیله دیرینه شناسان علم زیست شناسی بگیرند در حالی که اثبات آن ها در حجم بزرگی بررسی کرد تعبیر کردن علم زیست شناسی بود که اثرا بدی را روی علم زیست شناسی می گذاشت و آبی ها هرگز در موردی که قبلاً به وسیله ی در برداشتن نمونه ایی که با پرپوشاندن انجام شده بود و تعداد آن را افزایش می داد ، گفتگو نکردند .

در سال 1984 شخصی به نام سانکار چاترجی sankar chatte rjee درسال 1991 معتقد بود که حدود 210 تا 225 میلیون سال پیش این فسیل ها وجود داشته اند . او تصمیم داشت برای آن ها نامی تعیین کند .

فسیل ها هم چنین به طور بد محافظت می شدند تا تخمینی از توانایی پرواز آن ها داشته باشند اگر چه مدل چاترجی معمولاً نشان می داد پرها را تعدادی از قبل هستند اما دیرینه شناسان علم زیست که شخصی به نام پااول در سال 2002 و شخصی به نام ویتمر ، نیز در سال 2002 شامل می شد اما آن ها نمی پذیرفتند ادعایی در مورد قدمت این نوع پرندگان فسیلی که آن ها جزء پرندگان اولیه هستند اما فسیل هایی پیدا شوند که فاقد مفصل بودند و در شریاط بدو مختلف این فسیل ها جمع آوری می شوند . باقی مانده ی آلکوپتریس از اولین پرنده های شناخته شده در جهان می باشد 3- در کالتری مشهور به (کالترت کشت میکروب در آزمایشگاه ) آلکوپتریس بهترین پرنده ی اولیه شناخته شده می باشد و بنابراین توجه زیادی را جلب می کند این آسان ترین روش مقایسه در زمینه ی شناختی است و مسئله قابل توجه عمومی ، قومی و بسیار مشهور در اینده این خواهد بود برای مثال دومین کتابی نوشته است از سری کتاب هایی به نام تایم ماشین که برای دایناسورهایی که به مکانی به نام سوزوییک سفر کنند . تا عکس از آلکوپتریس در یکی از قیاس های بسیار قوی در این آزمایش فوق العاده مشهور جستجو کنند . در این آزمایش شخصی به نام آلفرد جاریس Alfred Jarry نقش داشت و نام این آزمایش ( ubucocu ) است . آلکوپتریس یک شخصیت مهم است .

در زمینه ساختمان سازی بدنی هم چنین در سال 1991 پی بردند که آلکوپتریس این پرنده نام دارد و از دسته ی بسیار محترمی می باشد .



توضیحات علمی

سلسله حیوانات

نژاد : chordate

کلاسه : Aves

گروه : مرغان

Enantiorni thine یک گروه منقرض شده ما قبل تاریخ است . آن ها فراوان ترین وبا گوناگونی مختلف در بازه ی زمانی دوران فروزو ئیک بوده اند . تقریباً همگی دارای دندان بوده و دست و پنجه های کشیده شده ی پرندگان را دارا بودند . به نظر می رسد Enantiorni thine هیچ گونه نسلی بعد از خود را باقی نگذاشته اند .

هم اکنون عقیده بر این است Enantiorni thine یکی از گروه خواهری پرندگان می باشند و بقیه شامل تمام پرندگان زنده و اجداد و خویشاوندشان می باشد .

به این معنی که Enantiorni thine یک آزمایش ( نمونه ) موفق در تکامل پرندگان هستند اما آن که کاملاً به طور جداگانه به پرندگان جدید تنوع داده است به وصرت یک اندیشه کلی کاملاً مورد پذیرش قرار نگرفته است و هنوز در برخی از مطالعات مورد چالش قرار دارد به طوری که جانوران گروه خارجی موقعی در مسیر خطی به پرندگان مدرن را به طور موقعیت آمیز نشان می دهد حتی Enantiorni thine پیشرفته تر از آرکئوپتریس ها و confuciusornis ها هستند .

اما آن ها به نسبت تمام پرندگان زنده و حتی اجدادشان خزنده تر هستند و در این مسیر تکاملی متوسط تا حدی موفق بوده اند .

بیشترین فسیل های Enantiorni thine در حالت تکه تکه شدن و برخی تنها از روی یک تکه استخوان شناخته شده اند به ویژه گونه های عالی که از نظر بندهای مفاصل و بافت نرم کامل گردیده اند آن ها در las Hoys در cuenca اسپانیا yixian در liaoning یافت شده اند .

اخیراً باستان شناسانان چینی فسیل گونه ای Enantiorni thine با چیزی شبیه پروبال روی پاهایش مانند Archaeopteryx یا دایناسورها چهاربال ( microrator را یافته اند . هر چند پرهای پای این Enantiorni thine با mirotator متفاوت بوده و نه تنها کوتاهتر می باشد سمت پایین تا روی قوزک پا نیز منتشر گردیده و بیشتر تشبیه archaeopteryxمی باشد با این حال ملاحظه می گردد بالها نقش مهمی در تکامل پرواز در این دو حیوان داشته است .



داستان زندگی :

فسیل های Enantiornithine شرح داده شامل تخمها ، جنین درون تخم و جوجه از تخم بیرون آمده می باشد این چنین که به شکل حلقوی درون تخم و جوجه از تخم بیرون آمده می باشد این جنین که به شکل حلقوی درون تخم قرار گرفته توسط اداره yixiano گزارش داده شده است این یافته ها نشان می دهد که جوجه ها nantiornithine دارای ساختار اسکلتی پروبال به خوبی یافته است .

بنابراین برخی از پرندگان Enantiorni thine شاید پس از خروج از تخم به طور غریزی راه افتاده و به دنبال علوفه بوده وقتی ظرف چند روز به پرواز در می آمدند همراه با این که اجداد کهن بیشتر پرندگان امروزی . . . .

از میان چند پرنده ای که قبلاً شرح داده شده یعنی : ( cathayornis /sinornis e.g.iberomesornis ) همگی سیمای شبیه Enantiorni thine دارند .

Enantiorni thine ها درآمریکای شمالی ، آمریکای جنوبی ، اروپا ، آسیا و استرالیا پیدا شدند .

فسیل های شناخته شده ای که به این گروه نسبت داده شده اند . منحصراً cretaceous بوده و اعتقاد بر این است که Enantiovnithine ها همزمان با دایناسورهای خویشاوند غیر پرنده خود نابوده شده باشند . مطالعه زیست جغرافیایی انجام شده در سال 1990 اظهار می دارد که توضیح Enantiorni thine ها دلالت بر وجود یک ناحیه Jurasic مرکزی برای اینگونه وجود داشته است اما این تئوری بصورت گسترده مورد قبول دیرینه شناسان قرار نگرفت منشأJurassic های قدیی ، یا cretaceous اسپانیایی یعنی ( Noguerornis یک نوع بنیادی و cretaceons چینی یعنی (Enantiorni thine ) یک نوع مشتق از انواع دیگر که از cretaceous آمریکای شمالی و جنوبی مشتق شده اند می باشند بررسی ها اخیر نشان می دهند که Enantiorni thine قادر بوده اند از عرض اقاینوس بگذرند آنها اجداد نخستین گونه پرندگان با گسترش جهانی بوده اند برخی از آنها ممکن است مهاجرت کرده باشند اما آب و هوای گرم aesozoic و این حقیقت که محل Enantiorni thine نواحی استوایی نبوده اند می باشد به نظر می رسد که احتمالاً گونه های مشتق شده از این گونه پرندگان مهاجرت های طولانی داشته اند .











منبع:
[Only Registered and Activated Users Can See Links. Click Here To Register...]